Geschiedenis
|
|
 Was het in het begin nog een klein gezelschap, dat in de z.g. "Liedertafel sfeer", al behoorlijk van zich liet spreken; onder leiding van de beroemde dirigent Willem Robert (1883-1914), ontwikkelde Zang en Vriendschap zich tot één van de meest gerenommeerde koren in West Europa, met in 1901 als absoluut hoogtepunt in het winnen van de fel begeerde Keizerprijs in Keulen, voor een laaiend enthousiaste, uitpuilende zaal, gevuld met meer dan 2000 toehoorders. De prijs bestond uit een gouden medaille en een bedrag van maar liefst 3000 mark. Denkt u zich eens in, zo''n hoog bedrag in die tijd, daar kocht je een villa voor. |
  In 1890 kreeg Zang en Vriendschap het predikaat "Koninklijk" en in 1902 bleek dat Z.K.H. Prins Hendrik bereid was om beschermheer van ons koor te worden. Vanaf 1946 tot zijn overlijden in 2004 is Z.K.H. Prins Bernhard daarna beschermheer geweest van het koor. |
Op 14 juli 1915 werd het Gebouw Zang en Vriendschap ingewijd; een geschenk van twee welgestelde leden. Sindsdien zijn we een van de weinige Nederlandse koren die beschikken over een eigen verenigingsgebouw. |
 Het koor heeft vele bijzondere concerten gegeven. Zo was er in 1913 een benefietconcert ten behoeve van ontslagen trampersoneel. In 1928 zong het koor op de officiële opening van de Olympische Spelen op 28 juli onder leiding van de bekende dirigent Fred Roeske. |
 Dat de vereniging met haar tijd meeging blijkt uit het feit dat reeds in 1926 de eerste grammofoonplaat werd opgenomen bij Columbia in Londen. Op de foto staat het koor op het perron van het station Haarlem op het punt van vertrek naar Londen. |
|
In 1930 werd het 100-jarig bestaan gevierd onder de Vlaamse dirigent Lieven Duvose. Op het Galaconcert was onze beschermheer Prins Hendrik aanwezig. Het werd een schitterend jubileum, waarbij een tiental gerenommeerde koren, zoals de Maastreechter Staar en Polyhymnia uit Keulen, zich van hun beste zijde lieten zien. Zang en Vriendschap telde toen maar liefst 220 leden. Op 12 september 1942 werd het verzoek van de genazificeerde Ned. Radio Omroep om een concert te geven, via een ledenvergaderingsbesluit, geweigerd en dook Zang en Vriendschap onder. |
 Ook na de oorlog deed Zang en Vriendschap weer van zich spreken. Onder de muzikale leiding van de deskundige Wouter Schmidt, die vanaf 1973, meer dan 20 jaar voor het koor heeft gestaan zijn heel wat sprekende successen behaald.In 1974 werd in het Duitse Weissenthurm, tijdens een internationaal zangconcours, de eerste prijs gehaald en in 1991 werd in Lingen, Duitsland, verschillende eerste prijzen behaald, waaronder de Stadsprijs. |
|
Sinds 1995 wordt ons koor muzikaal aangevoerd door Piet Hulsbos. Onder diens leiding hebben we ook al veel succesvolle optredens, in binnen- en buitenland verzorgd. In 2005 is het 175-jarig jubileum op grootse wijze gevierd. Het begon in januari met een reunie voor oud-leden waar menig ex-lid op af gekomen is. Onder het genot van een hapje en een drankje werden oude verhalen opgehaald en uiteraard ook nog gezongen. Op 20 februari werd in de Grote- of St. Bavokerk samen met mannenkoren uit Groningen en Den Bosch een concert gegeven voor een volle kerk. Na afloop was er een receptie in de Gravenzaal waarbij we de Erepenning van de stad Haarlem kregen aangeboden.
Hierna kwam het meer serieuze gedeelte aan de orde, n.l. een groot concert met de Carmina Burana. Er werd hard gerepeteerd en goed en prettig samengewerkt met andere koren en het Holland Symfonia. In november zongen we voor een uitverkochte Philharmonie de sterren van de hemel. |
Op 20 februari 1830 werd door J.E.Schmitz, een hoefsmid uit de Groote Houtstraat, een zangminnend gezelschap opgericht. Het gezelschap bestond uit 9 mannen, die wekelijks bij één van de leden bijeen kwamen, onder het motto; "Het doel van ons verenigd pogen is Zang door Vriendschap te verhogen." Het eerste optreden vond plaats op 2 mei 1832 voor een gezelschap van 39 uitgenodigde gasten en belangstellenden.
In mei kregen we het mannenkoor uit de jumelagestad Angers op bezoek en samen hebben we concert verzorgd in de Paterskerk. Na afloop werden de banden aangehaald; met een glas wijn in de hand werd op ieders gezondheid en geluk gedronken en gezongen.